Anlayamıyorum

Bu seferki oldukça kişisel ve ilginç bir yazı olacak. Birileriyle konuşma isteğimin bir dışa vurumu olabilir bu yazı belki. Başlıktan az çok belli oluyordur konunun ne olduğu.

Anlayamıyorum. Bazen gerçekten insanlar anlayamıyorum. Şu anda saat 00.48, 2019 yılına yeni girmiş bulunuyoruz. Çeşitli sosyal paylaşım platformlarında insanlar fotoğraflar, videolar, hikayeler paylaşıyor. Hepsi şu anda dışarıda, her yerden saçma sapan flaşlar patlayan, kimsenin birbirini doğru düzgün göremediği, sanki insanlar sağırmışçasına sesi sonuna kadar açılmış olan şarkıdan dolayı kimsenin birbirini duyamadığı son derece ilginç mekanlarda eğlendiklerini iddia ediyorlar.

Evlerine döndüklerinde gözlerindeki ve kulaklarındaki yorgunluktan başka bir şey hissetmeyecekler, hatta büyük bölümü eve döndüğünde sarhoş olduğu için doğru düzgün bir şey bile hatırlamayacak. Fakat sorduğunuzda hepsi bu gece çok eğlendiklerini iddia edecekler.

İnsanların eğlence anlayışlarını anlayamıyorum. Dostlarınızı eve davet etseniz, onlarla oturup bir şeyler atıştırsanız, film izleseniz veya muhabbet etseniz daha fazla eğlenmez misiniz? Neden popüler kültürün bu denli esiri olup sosyal medyanın size dayattıklarını yapıyorsunuz?

Sadece sosyal medyada paylaşmak için, aslında eğlenmediği ancak "toplum" tarafından "elit" kabul edilen mekanlara giden ve yalnızca aldığı beğenilerle kendini tatmin eden insanları anlayamıyorum. Siz bu hayatı kimin için yaşıyorsunuz? Ölüm döşeğindeyken dönüp geçmişe baktığınızda pişman olmayacak mısınız? Ardınızda bıraktığınız keşkeler olmayacak mı?

Anlayamadığım bir diğer şey de başkalarının malından, makamından prim yapanlar, kendine pay biçenler. Babanız zenginse ne olmuş? Siz neyi başardınız hiç kendinize sordunuz mu? Babanızın malıyla veya makamıyla övünmek sizin ne haddinize?

İlişkileri de anlamıyorum. Herhangi bir insan ilişkisini anlamakta zorlanıyorum. İki insan nasıl olur da tanışır tanışmaz birbirinin en iyi arkadaşı olur? Tanıştığı gün ne yaşamış olabilir de sosyal mecralarda beraber çekilmiş fotoğraflarını koyup altına kardeşim yazar? Ne hadle yeni tanıştığı bir insana "Kanka" diye mesaj atar? Gerçekten bir insana güvenmek, bir insanı hayatınıza dahil etmek bu kadar kolay bir şey mi?

Aşk denilen şeyi de anlayamıyorum. Acaba ben mi yanlış biliyorum ne olduğunu yoksa insanlar mı hatalı? Birisiyle tanıştıktan 1 hafta sonra el ele gezmek, insanlara "Bu benim sevgilim" diye tanıtmak, Instagram'a her gün beraber çekilmiş fotoğrafları atmak ve 1 ay sonra yavaş yavaş tanımaya başladığında kavga edip ayrılmak size de biraz aptalca gelmiyor mu? Gerçekten bir ilişkiye başlamak bu kadar basit mi? Bunun getirdiği büyük sorumluluğun kimse farkında değil mi? Eğer aşk buysa anlamak istemiyorum.

Ufacık şeyler için görgüsüzlük yapan, açgözlü davranan insanları da anlamıyorum.

Bedava bir şey gördüklerinde hayvanlar gibi birbirlerinin üzerine çıkan, kuyruklarda birisi 2 saniyeliğine ayrıldığında hemen onun yerini alan, metro geldiğinde sırf koltuğa oturup yolculuk yapmak için kapı açılır açılmaz dışarı çıkmaya çalışan insanları hiç umursamadan metronun içine koşan insanları anlayamıyorum. Hiç mi utanmıyorsunuz?

Geçen gün metroya bindim. İki boş koltuk vardı. Biri yanımda, diğeri de karşımda. Benim yanıma bir kız oturdu. Karşı tarafta da kızın sevgilisi oturdu. El işaretleriyle konuşmaya çalışıyorlardı. Çocuğa "Yer değişelim, sen buraya gel" dedim. Teşekkür etti. İkimiz de kalktık, bir başkası oturmasın diye ben 2 saniye geç kalktım ayağa. Karşı koltuğa doğru adımı attım ve o an yan taraftan birisi koşarak geldi ve koltuğa oturdu.

Neydi bu şimdi? Benim yürüdüğümü görüyorsun, hatta muhtemelen çocuğa yer değişelim dediğimi de gördün. Neden böyle bir görgüsüzlük yaptın ki? Neden o koltuğa koşarak geldin? Gerçekten oturmak bu kadar önemli mi senin için? Yine de iyi niyetli olup belki rahatsızdır, oturması gerekiyordur diyelim. Böyle bir durumda da yer isteyebilirdi ama neyse.

Velhasılıkelam insanları anlayamıyorum. Kimi başkalarına göstermek için bir hayat yaşıyor. Kimi görgüsüz, kiminin şu hayatta hiçbir başarısı yok ancak başkalarının malından, makamından prim yapıyor. Bunları gördükçe üzülüyorum. İnsan olduğum için utanıyorum, onlar adına utanıyorum.

Yorum Yok

Yorum Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir